Struktura wewnętrzna Romów

Z Romopedia
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Struktura wewnętrzna Romów – według klasyfikacji Jeana Paula Liegeois społeczność romska składa się z przynajmniej 6 klas. Jest to model, który trudno odnieść do niektórych grup i w związku z tym nie ma charakteru uniwersalnego.

Kluczowe pojęcia:

Vica (dosłownie postronek, fragment uprzęży końskiej do ciągnięcia wozu, ale także oznacza krewnych – rozumienie u Lowarów w Polsce) – termin bardzo niegdyś ważny, a współcześnie zatracający znaczenie w kontekście struktury grupowej u Cyganów/Romów.

Określenie to pojawia się we współczesnej literaturze cyganologicznej i wydaje się pokrywać z zakresem pojęcia ród bądź kilku rodów pochodzących od wspólnego przodka. Dopiero w obrębie vicy (rodu) zawierają się rodziny, które składają się już tylko z jednostek.

Ponad vicą jest nacia. To termin, który wiąże się z pobytem na terenie jakiegoś kraju w kontekście wyróżniania grupy rodzimej, autochtonicznej. Ponad nią cyganolodzy wskazują na podgrupy (Kełderaszów, Lowarów). Najwyżej znajduje się grupa. To najszersze rozumienie społeczności romskich (Romowie, Manusze, Kale). Inni autorzy (Lew Tcherenkov, Stephan Laederich) posługują się terminem metagrupy, a określenie Romowie (Rroma) pozostawiają jako ogólne dla wszystkich grup cygańskich.

Bibliografia:

  • A. Bartosz, Nie bój się Cygana. Na dara Romestar, Sejny 2004.
  • J. Ficowski, Cyganie na polskich drogach, Kraków 1985.
  • M. Godlewska-Goska, J. Kopańska, Życie w dwóch światach. Tożsamość współczesnych Romów, Warszawa 2011.
  • S. Kapralski, Naród z popiołów. Pamięć zagłady a tożsamość Romów, Warszawa 2012.
  • A. J. Kowarska, Polska Roma. Tradycja i nowoczesność, Warszawa 2005.
  • A. Mirga, L. Mróz, Cyganie. Odmienność i nietolerancja, Warszawa 1994.

Linki zewnętrzne: